"Mijn vader overleed toen ik acht was. Mijn moeder raakte aan de drank. Zij was depressief en verwaarloosde zichzelf. Ze schonk ook geen aandacht meer aan mij. Ik liep soms weken in dezelfde kleren rond. Op school werd ik gepest omdat mijn kleren stonken."
"Samen met mijn zus belandde ik uiteindelijk in een pleeggezin. Daarvoor moesten we verhuizen naar een andere stad. In deze stad kende ik niemand, ik was er heel eenzaam. Na drie jaar gingen we naar een ander pleeggezin, omdat we te veel ruzie maakten. Na een tijd verhuisden we nog eens, en daarna nog eens. De laatste keer omdat onze pleegmoeder ernstig ziek werd en het allemaal niet meer aankon. Op school ging het ook niet goed. Ik was al twee keer blijven zitten en voelde me ontzettend gespannen."
Huisarts
"Mijn echte moeder pleegde zelfmoord. Toen ik dit nieuws hoorde, heb ik dagenlang gehuild. Het was alsof er een storm in mijn hoofd raasde. En alles in mijn lichaam deed pijn. Telkens als er weer iets onverwachts gebeurde, nam de spanning nog meer toe. Ik wist me vaak helemaal geen raad. Ik ging drugs gebruiken en dat hielp even. Maar daarna kwamen altijd weer die spanning en pijn in mijn lichaam. Op een gegeven moment was ik zo radeloos, dat ik mezelf pijn ging doen. Ik sneed mezelf in mijn armen. Vreemd genoeg verdwenen de spanning en de pijn dan eventjes. Dan was er opluchting."
"Mijn omgeving schrok erg van het feit dat ik mezelf pijn deed. Ik probeerde het wel te verbergen, maar ze zagen het toch. Mijn zus zei dat dit nooit de oplossing kon zijn voor mijn klachten. Diep in mij voelde ik dat ze gelijk had. De problemen werden alleen maar erger. Mijn zus heeft me toen meegenomen naar de huisarts."
Spanning
"Ik heb al zoveel geprobeerd. Alles wat ik doe mislukt. Maar wat nog erger is: ik heb het gevoel dat ik er totaal geen controle over heb! Het ene moment denk ik dat alles goed komt. En het volgende moment stort mijn wereld in. Ik voel zoveel woede, spanning en pijn. Ik ben zo boos!"