Karin over naar buiten gaan tijdens muziektherapie

Karin Hoolsema werkt sinds 2019 bij GGZ Drenthe. Ze begon als activiteitenbegeleider bij Duurzaam Verblijf. In die functie zette ze al muziek in samen met een andere collega. Ze merkte dat muziek een mooie manier is om contact te maken met patiënten en wilde hierin doorgroeien. Intussen heeft Karin de opleiding tot muziektherapeut bijna afgerond en werkt ze nu op verschillende afdelingen als muziektherapeut. Sinds een paar maanden is ze ook activiteitentherapeut in de Kliniek Acute Zorg.

Karin merkt dat ze door gebruik te maken van muziek snel in contact komt met patiënten. En dat doet ze niet alleen in een muziekruimte, maar ook graag buiten. “Laatst was het mooi weer en scheen de zon. Toen ben ik spontaan in de patio van de kliniek gaan zitten met mijn gitaar”, vertelt ze. “Dan begin ik te zingen en komen er allemaal mensen voorbij die even blijven luisteren of zelfs mee gaan zingen.” Een patiënt vertelde aan Karin dat ze een soort vakantiegevoel kreeg: zingend bij een kampvuurtje met de zon op je lichaam. “Patiënten hebben opeens een hele andere beleving”, aldus Karin. “Even een moment zonder zorgen. En dat vind ik heel leuk, want dat nemen ze mee voor de rest van de dag.”

Metaforen in de natuur
Tijdens de week van de Vaktherapie, in november, ging Karin samen met een collega naar buiten. Hij op de gitaar en zij zingend erbij. Ze zaten tussen de bomen. Eén patiënt begon te dansen. “Het allerleukste was: we zongen een liedje over loslaten en wat gebeurde er? De wind ging waaien en alle blaadjes dwarrelden langs ons. Mijn papieren gingen door de tuin. Dat was wel heel erg letterlijk loslaten", lacht Karin. “Je kunt dan heel mooi het gesprek beginnen door vragen te stellen over dingen loslaten. Hetzelfde geldt voor de regen die de boel kan wegspoelen. Je kunt de natuur dan gebruiken als metafoor om het gesprek te beginnen. Dus dat was wel heel gaaf.”

Zelf eigen liedjes schrijven
Wat Karin ook erg leuk vindt om te doen, is patiënten zelf hun tekst laten zingen. Ook dat kan heel goed buiten. “Laatst was er een patiënt die druk was in haar doen en laten en me van alles wilde vertellen, maar er niet helemaal uitkwam. Ik ging een paar akkoorden spelen op mijn gitaar en toen ging zij zingend vertellen wat er in haar hoofd omging. Ze begon te stralen en was blij dat ze op deze manier haar ei kwijt kon. Ik zong mee op de momenten dat ik dacht dat het belangrijk was. Na een paar keer kwam er structuur en rust in het lied en begreep de patiënt dat ze gehoord werd.”

“Ik vind dit een hele mooie interventie”, zegt Karin. “Ik vind het heel leuk om zo ad hoc te reageren op wat iemand vertelt en samen een eigen lied te improviseren, zodat zij ook beter kan vertellen wat er in haar omgaat. En naderhand kun je het er met elkaar over hebben: wat heb je precies gezongen en wat zijn voor jou belangrijke zinnen of woorden?”

Verbinding in muziek
“Ik heb het mooiste vak”, gaat Karin verder. Ze vertelt honderduit over muziektherapie. “Wat ik vooral heel mooi vind, is de verbinding die ontstaat door muziek. Niet alleen met elkaar, maar ook met jezelf. Tijdens de muziek komen er soms emoties los, die voor sommige patiënten heel onwennig of overweldigend voelen. Ze zijn niet (meer) gewend om iets te kunnen of mogen voelen. Zo fijn dat ik door middel van muziek en ondersteuning daar iets in kan betekenen.”