Ervaringsverhaal Robin over depressie

Robin werkt sinds eind vorig jaar als medewerker bij een distributiecentrum. Dat gebeurde niet van de ene op de andere dag. Met trajectbegeleiding van GGZ Drenthe kreeg hij ondanks psychische problemen een betaalde baan. Robin voelt zich thuis op de werkvloer. "Vanaf dag één zien zij mij als Robin, de collega. Mijn problemen zijn nooit in beeld geweest. Het voelt geweldig."

Magazijn

Twee dagen per week gaat Robin met de auto naar het werk. Van zes uur 's ochtends tot drie uur in de middag is hij werkzaam als orderpicker. Met de steekwagen rijdt het door het grote magazijn. Hij zet bananen en aardappels klaar voor het transport voor de vrachtwagens. Die voorzien de supermarkten in het Noorden van het land van producten.  

Robin en zijn werkgever zijn beiden enthousiast. Zijn contract is daarom verlengd. "Ik voel me hier prima op mijn plek. Ik ben gewoon één van de collega’s die meedraait in het werkproces." Het is zijn eerste baan in lange tijd. "Hoe dat voelt? Ik heb perspectief naar de toekomst. Het gevoel dat je na een dag te hebben gewerkt een dag vrij bent. Dat gevoel is heerlijk. En ik heb super collega’s. Ik heb al diverse feestmomentjes gehad."   

De baan kwam mede op zijn pad door deelname aan Individuele Plaatsing en Steun, een vorm van trajectbegeleiding. Dat is een manier om mensen met een ernstige psychiatrische aandoening te helpen met (betaald) werk of een opleiding. "De behandelaar vroeg: wat wil je? Ze kwam met heel gerichte vragen. Zij heeft veel voor mij betekend. Het zoeken naar betaald werk brengt ook allerlei regels met zich mee. Daar helpt ze bij, ze legt het helder uit. Het is erg fijn dat er iemand is op wie ik altijd kan terugvallen." 

Depressie

Aan Robin zijn nieuwe baan ging een moeilijke tijd vooraf. "Twaalf jaar geleden raakte ik vanuit mijn toenmalige baan als vrachtwagenchauffeur depressief. Dat ging van kwaad tot erger, ik gebruikte steeds meer medicatie. Uiteindelijk heb ik lange tijd in een kliniek in Assen gezeten. Aanvankelijk slikte ik veertig pillen per dag. Het is me gelukt dat af te bouwen naar vijf. Langzaamaan kwam ik uit die depressie."  

Dat verleden heeft geen rol gespeeld bij de zoektocht naar zijn huidige baan. "Dat is geen enkel moment een probleem geweest. Er werd ook niet naar gevraagd. Zie zien me gewoon als Robin, wie ik ben. Ik werk nu twee dagen in de week. Dat is voor mij genoeg. Het is heerlijk om weer mee te draaien in de maatschappij. En om regelmaat in je leven te hebben."