Ervaringsverhaal Boban over trauma

De huisarts verwijst Boban naar Centrum voor Transculturele Psychiatrie De Evenaar. Daar doet hij zijn verhaal. Hij vluchtte samen met zijn moeder en broertje naar Nederland. Zijn vader is vermoord. Voordat ze konden vluchten, hebben ze een tijdlang weinig eten en drinken gehad en steeds op een andere plek gewoond. Ook hebben ze schokkende dingen gezien. Boban is naar school geweest om Nederlands te leren. Ook heeft hij een tijdje in een restaurant gewerkt. Maar vanwege zijn klachten is hij daarmee gestopt.

Slaapproblemen

Boban heeft ongeveer twee keer per week een nachtmerrie. Hij is snel geïrriteerd, boos en voelt zich somber. Soms slaapt hij overdag. Hij denkt nog veel aan zijn vader. Boban vindt zijn klachten vervelend. Hij zou ‘gewoon’ willen zijn net als anderen. Thuis wordt er niet veel over gesproken. Hij weet wel dat zijn moeder ook nachtmerries heeft. Ze wordt soms schreeuwend wakker. Zijn jongere broertje is begonnen met een opleiding en lijkt minder last te hebben van klachten. Boban schaamt zich eigenlijk voor zijn nachtmerries. Hij zegt: “Ik ben nu de oudste man in huis en verantwoordelijk voor mijn moeder en jongere broer”.

Behandeling

Bij De Evenaar heeft Boban gesprekken met een behandelaar en een cultureel antropoloog. Boban krijgt psychotraumabehandeling. Ook doet hij elke week mee met de PMT (Psycho Motorische Therapie). Dat is een combinatie van sport- en ontspanningsoefeningen.

Samen met zijn behandelaar kijkt Boban naar de oorzaak van zijn klachten. Hij oefent met een normaal dag- en nachtritme. Boban is er aan toe om over zijn verdriet te vertellen. Ook kijkt hij samen met zijn behandelaar naar welke activiteiten hij kan gaan doen. Hij bouwt dit nu langzaam op. Ze praten over zijn boosheid: wat speelt daarbij een rol? Hoe kan hij het eerder voelen aankomen? Zodat hij geen dingen zegt of doet waar hij later spijt van krijgt.

Toekomst

De activiteiten helpen Boban af te leiden van zijn sombere gedachten. Het lukt hem steeds beter zichzelf te motiveren om elke dag iets te doen. Boodschappen doen, sporten of een vriend bezoeken. Daarnaast is het belangrijk voor hem om te praten over zijn vader. Vooral over de positieve herinneringen. Maar ook is het fijn dat er ruimte is voor zijn boosheid.

Boban heeft minder nachtmerries nu. Nog ongeveer twee keer per maand. Hij weet beter wat hij kan doen als hij zich somber voelt of boos is. Hij heeft vertrouwen dat hij in de toekomst weer kan werken. Hij gaat minder vaak naar De Evenaar. Hij mag zelf aangeven hoe vaak hij nog een gesprek wil.