> Cliënten & Familie > Psychische problemen > Praktijkvoorbeelden
> Praktijkvoorbeeld fobie
Praktijkvoorbeeld fobie
Marieke Strating is doodsbang voor spinnen
Marieke Strating is 34 jaar *) en woont samen met haar man en twee kinderen in Emmen. Zolang ze zich kan herinneren is ze al bang voor spinnen. Net zoals haar moeder en haar zus. Als ze een spin in bijvoorbeeld de keuken ziet, krijgt ze hartkloppingen en wordt ze onrustig. Ze vlucht naar de woonkamer en gaat pas weer naar de keuken als haar man de spin buiten de deur heeft gezet. Hij begrijpt niet waar zijn vrouw zo bang voor is, maar vindt het geen probleem om de spinnen het huis uit te jagen.De zolder niet meer op
Marieke vindt haar spinnenfobie wel lastig, maar kan er prima mee leven. Deze herfst zitten er veel spinnen in de tuin. Als ze op een dag een paar enorme spinnen op de trap van de zolder ziet, slaan de angst en paniek zo erg toe dat ze de zolder niet meer op durft. Nu is voor Marieke de maat vol. Ze vindt het heel erg dat ze niet meer overal in haar huis durft te komen en besluit om iets aan haar spinnenangst te doen. Via de huisarts komt Marieke Strating terecht bij GGZ Drenthe. Ze schaamt zich wel een beetje voor haar probleem. De gedragstherapeut besluit samen met Marieke haar spinnenangst te lijf te gaan door middel van zogeheten ‘exposure’.Spinnenfilm
Stapsgewijs zal Marieke worden blootgesteld aan spinnen. Ze beginnen met een paar kleine spinnen die opgesloten zitten in een glazen potje. Tijdens het gesprek staat het potje op de tafel van de therapeut. Marieke is angstig, maar blijft wel gewoon doorpraten. De tweede keer haalt de therapeut de deksel van het potje. Marieke volgt met haar ogen de spin, maar blijft op haar stoel zitten. Een volgende keer gaat ze samen met de therapeut naar een spinnenfilm in de dierentuin van Emmen. Marieke kauwt haar zenuwen weg met een appel. Ze blijft spinnen enge beesten vinden. Als huiswerk krijgt Marieke ademhalingsoefeningen mee om haar angst- en paniekgevoelens te leren hanteren. Tijdens de therapie leert ze haar paniekgedachten kritisch te bekijken en te veranderen als ze onlogisch zijn. Bijvoorbeeld de gedachte dat een spin haar kan opeten of bijten. Of de gedachte dat ze flauw zou vallen van angst als ze in aanraking komt met een spin.Hoe verder?
Ze spreken af dat de therapeut de volgende keer eerst een spin over haar eigen arm laat lopen en vervolgens over Marieke’s arm. Ondanks dat Marieke opziet tegen de therapiesessie, is ze toch gekomen. De spin die deze keer in het potje zit is groter dan de spinnen van de vorige sessies. De therapeut haalt de deksel van het potje en nodigt de spin uit om op haar hand te lopen. Marieke volgt gespannen wat er gaat gebeuren. De spin klimt op de rand van het potje, maar beweegt zich niet richting hand van de therapeut. Zowel Marieke als de therapeut moeten lachen om de situatie. Zonder nadenken pakt Marieke de deksel van het potje en probeert hiermee de spin op de hand van de therapeut te krijgen. Nadat Marieke heeft gekeken naar de spin op de arm van de therapeut, is ze zelf aan de beurt. De eerste keer dat ze de spin op haar hand heeft, vindt ze het doodeng. Als ze het nog een paar keer heeft geprobeerd, wordt ze rustiger. Ze voelt het kriebelen als het beestje over haar arm loopt, maar verder gebeurt er niets. Na een reeks gesprekken wordt de therapie afgesloten. Marieke durft de zolder weer op en ze heeft beter leren omgaan met haar spinnenfobie. Ze durft kleine spinnen op te pakken, maar verwijdert grote exemplaren met behulp van de stofzuiger.*) De beschreven situaties zijn aan de werkelijkheid ontleend, de namen en persoonlijke omstandigheden zijn veranderd. De afgebeelde personen zijn geen cliënten maar modellen.
Terug naar overzicht praktijkvoorbeelden.